บ้านหลังที่สอง : แม้จะเป็นคนสูงวัย..แต่ใจเป็นสุขนะ

หลังจากที่พูดคุยเยี่ยมเยียนให้กำลังใจคุณยายประนอมเสร็จแล้วเดินถัดมาอีกซอยมาที่บ้านเลขที่  68 หมู่ 2  ทางเข้าบ้านเป็นทางเดินแคบๆ เมื่อเข้าสู่ตัวบ้านต้องก้มหัวเข้าบ้านแบบหนังเกาหลีเลย เพราะพื้นบ้านที่ยกพื้นต่ำใต้ถุนบ้านเกือบติดน้ำ หลังคาเตี้ยพอคนยืนได้มุงด้วยใบจาก ลักษณะบ้านเป็นบ้านสองหลังติดกันยกพื้นด้วยไม้กระดาน ส่วนฝาบ้านทำด้วยใบจาก  เมื่อลอดผ่านประตูบ้านแบบยกขึ้น จะพบหญิงสาววัย 20 ต้นๆนั่งไกวเปลลูกอยู่ พร้อมกับพ่อที่นังเล่นอยู่ในบ้านหลังที่หนึ่ง หลังจากทักทายพูดคุยกับพ่อลูกที่อยู่ในบ้านหลังที่หนึ่ง ได้ความว่า พ่อและลูกที่อาศัยอยู่ที่บ้านหลังที่หนึ่งนี้เป็นลูกชายและหลานสาวของคุณตาช่วย บุญเตี้ย ที่ทีมเราจะเข้าไปเยี่ยมเยียนนั่นเอง  เมื่อลอดมาที่บ้านที่ติดกันหลังที่สองเป็นบ้านยกพื้นสูงขึ้นมา พบชายชราสูงวัย 87 ปี ที่หน้าตาสดใสแบบคนสูงวัยใจดี นั่งอยู่ในบ้าน  หลังจากแนะนำตัวกันแล้ว คุณตาดูผ่อนคลายและพูดคุยอย่างเป็นกันเองกับพวกเรา โดยคุณตาเล่าให้ฟังว่า “อาศัยอยู่บ้านนี้คนเดียวแต่มีลูกชายและหลานสาวซึ่งมีบ้านอยู่ติดกันคอยดูแล  ส่วนอาหารการกินมีลูกสาวนำมาส่งให้ทุกวัน  กินข้าวได้แต่ไม่มีฟันก็ค่อยๆเคี้ยวไป  ช่วยเหลือตนเองได้แบบถัดไป ส่วนเรื่องการขับถ่ายใช้แพมเพิสและไปห้องน้ำเองได้  แต่ตาขวาเป็นตาต้อหินมองไม่เห็น เคยไปหาหมอแล้วหมอบอกว่ารักษาไม่ได้แล้ว ก็ไม่เป็นไรใช้ตาซ้ายดูทุกอย่างเอา คุณตาบอกเล่าอีกว่า ถ้ามีน้ำทะเลหนุนจะท่วมบ้านทุกครั้ง ทาง อบต.เลยมา ยกพื้นให้สูงขึ้นสำหรับเป็นที่หลับนอนได้ ทุกวันนี้ ผู้ใหญ่บ้านและอสม.ก็แวะมาเยี่ยมเยียนอยู่ตลอด ทำให้มีกำลังใจและไม่กังวลในการใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อไปอย่างมีความสุข ทุกวันก็พักผ่อนนอนฟังเพลง ดูทีวีไปไม่คิดอะไรมาก เพราะชีวิตทำงานหนักมามากแล้ว มีลูกหลานคอยดูแลใส่ใจก็เพียงพอแล้วสำหรับชีวิตในบั้นปลาย” ขณะที่คุณตาเล่าให้ทีมงานเราฟัง สังเกตุได้จากสีหน้าที่ดูสบายใจไม่เคร่งเครียด ทีมงานเราได้ให้กำลังใจและชื่นชมคุณตาที่ยังรักษาสุขภาพกายและใจ ได้มาจนถึงทุกวันนี้ด้วยกำลังใจจากลูกหลาน และคนในชุมชนที่ดูแลเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกัน พร้อมมอบของอุปโภคบริโภคที่จำเป็นในการใช้ชีวิตประจำวัน ก่อนลาจากกันคุณตาก็ได้ให้ศีลให้พรพวกเราให้มีความสุขเช่นกัน

บทสุดท้ายของเรื่องเล่า

ไม่มีคำพูดใดใดที่จะกล่าวถึง รู้แต่ว่าการสัมผัสที่ได้พบเห็นในการลงพื้นที่เยี่ยมเยียนผู้มีภาวะเปราะบางของอำเภอพระสมุทรเจดีย์คือการทำงานที่สอดประสานร่วมกันของผู้คนในพื้นที่ด้วยใจที่อยากทำทั้งหมออนามัย อสม.หรือแม้แต่ผู้ใหญ่บ้าน และแกนนำในชุมชนทุกภาคส่วน มิใช่เพราะเป็นหน้าที่หรือบทบาทที่ได้รับ แต่เป็นการทำงานที่มาจากจิตที่เมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เป็นความสุขทีเกินคำว่า..ปิติ

ปิดท้ายเรื่องเล่าในวันนี้ หลังจากปฏิบัติภารกิจในการช่วยเหลือเยี่ยมผู้มีภาวะเปราะบางของอำเภอพระสมุทรเจดีย์เรียบร้อยแล้ว ก็ต้องไปขอพรไหว้พระที่วัดขุนสมุทราวาส บ้านขุนสมุทรจีน ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของสมุทรปราการ ที่ผู้คนหลั่งไหลมากราบไหว้ขอพรกันทุกวัน เพราะตอนนี้เดินทางมาได้อย่างสะดวก มีถนนเข้าถึง นอกจากนี้ในวันเสาร์-อาทิตย์ ยังมีอาหารทะเลสดๆให้กินและช้อบได้ รวมถึงมีโฮมสเตย์ไว้รองรับผู้คนที่จะมาพักผ่อนรับลมริมอ่าวไทยได้อย่างมีความสุข

Powered by Froala Editor